
” Και δυστυχώς έρχομαι πάλι/ στην ησυχία σου λαέ μου/ στην υγεία σου λαέ μου/ και δυστυχώς έρχομαι πάλι/ ξυπνώντας βάναυσα τον χρυσό… εφιάλτη σου/ που σε πνίγει και ναρκώνει/ που σε πίνει και πατώνει…/ Και δυστυχώς έρχομαι πάλι/ αντίδραση που σηκώνει κεφάλι/ φόρο δεν δώσαμε σήμερα, φόρο δεν δώσαμε και χθες/ ελπίδα δεν δώσαμε σήμερα, ελπίδα δε δώσαμε χθες/ μόνο αντίδραση, αντίδραση, αντίδραση…”
Γιάννης Βέλλης
[...στην ησυχία σου λαέ μου....]
