E.O.Ρ.Α.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

«Οικολογικά, μπροστά και Αριστερά»

Με αφορμή το διάλογο και την κινητικότητα που διεξάγεται για την προοπτική της αριστεράς αλλά και της πολιτικής οικολογίας, εκτιμούμε ότι η καλύτερη απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι η συνάντηση της πολιτικής οικολογίας με τις σταθερές αξίες της αριστεράς για συμμετοχή, κοινωνική δικαιοσύνη και χρήσιμο κράτος. Χωρίς να υποτιμάμε τη συζήτηση που διεξάγεται στο ΣΥΡΙΖΑ και στους Οικολόγους Πράσινους, εκτιμούμε ότι στη χώρα μας, λόγω των οξυμένων οικολογικών και των κοινωνικών προβλημάτων, είναι απαραίτητο ο διάλογος να επεκταθεί για μια ιδεολογική πολιτική παρέμβαση που να έχει «Ευρωπαϊκά Οικολογικά Ριζοσπαστικά Αριστερά (ΕΟΡΑ)» χαρακτηριστικά.

H πρόταση που απευθύνουμε, τόσο στον πράσινο και χώρο της Πολιτικής Οικολογίας όσο και στον ευρύτερο χώρο της Ανανεωτικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΑΡΑ), είναι η κυοφορία μιας νέας οικολογικής αριστεράς με κριτικό ευρωπαϊσμό, που θα μπολιάζεται με τις ιδέες α) της πολιτικής οικολογίας των Ιβάν Ίλιτς, Αντρέ Γκορτζ, Κορνήλιου Καστοριάδη, Μιχάλη Παπαγιαννάκη κ.ά. β) του Οικοσοσιαλισμού, που απορρέουν από το Μανιφέστο των Joel Kovel και τον Michael Loewy (2001) γ) Νεώτερων Μαρξιστών όπως των Τζων Μπέλαμι Φόστερ, Σλάβοϊ Ζίζεκ, Πράσινων με κινηματική λογική, κ.ά.

Περισσότερα:

http://eora.pblogs.gr

http://ecoleft.blogspot.com

4η Οκτωβρίου: Μη τρελαινόμαστε…

Αναρωτιέμαι η 4η Οκτωβρίου τι θα αλλάξει σε αυτή τη χώρα, ακόμα και στη Θεσπρωτία; Μάλλον τίποτα. Από τη μια η λογική αυτοδυναμιών – στο πνεύμα σταθερότητας της χώρας - που συντρίβει τη διαφορετικότητα των πολλών κομμάτων που θα βοηθούσαν στη σύνθεση απόψεων ή στην αντίδραση έναντι αλλοπρόσαλλων αξιώσεων της εξουσίας. Λες και η συν-κυβέρνηση δύο ή περισσότερων κομμάτων θα δημιουργήσει την αστάθεια… και όχι οι “κουλοχέρηδες” ή τα ”τρωκτικά” που εκμεταλλεύονται, πάντα, την κάθε εξουσία και “κερδίζουν” μέσα σε αυτή τα διάφορα οφέλη τους.

Από την άλλη η δεινή οικονομική μας κατάσταση εν μέσω κρίσης. Ο ισχυρός στα πλαίσια της Ε.Ε. ή εκτός θα είναι πάντα ισχυρός, παρά την κρίση και θα κοιτάξει να γίνει πρώτα αυτός καλά. Δεν θα κοιτάξει σε πνεύμα φιλευσπλαχνίας την Ελλάδα ή την κάθε μικρή χώρα που βουλιάζει στα χρέη ή τα ελλείμματα. Αυτό δεν το έχουμε καταλάβει. Απλά ελπίζουμε να μας βγάλει ο ναυαγοσώστης, αντί να δοκιμάσουμε να κολυμπήσουμε σωστά… Έτσι μάθαμε από το 1821 μέχρι σήμερα. Να φουντάρουμε εμείς και να μας σώζουν άλλοι! Αλλά όσοι έσκυψαν για βοήθεια πάνω μας, μας χρέωσαν, διπλά και τρίδιπλα…αυτό το ξεχνάμε.

Η πονηριά του Έλληνα αντί να κινείται στη λογική του έξυπνου, γνέφει στην κουτοπονηριά. Βλάπτοντας και τον ίδιο, αφού τυφλώνεται από την “εξυπνάδα” του και τη χώρα που ζει. Αλλά του αρκεί να πουλάει αυτή τη μαγκιά, να βαυκαλίζεται στην ενδο@@@ του. Έθνος ανάδελφον, παραμένουμε. Με κινητήρια δύναμη τη μετριότητα. Οι εξαιρέσεις δεν “βλάπτουν” τον κανόνα… Είμαστε συνεχιστές των αρχαίων ελλήνων, αλλά μόνο στα ελαττώματα. Δυστυχώς. Μόνο εκτός Ελλάδας, ο Έλληνας συνέρχεται και δημιουργεί ως Έλληνας. Εντός αλλοτριώνεται και γίνεται μέρος της παρακμής.

Κατά διαστήματα ακούμε εθνοσωτήρια σαλπίσματα, που κρύβουν τη σκοπιμότητα ή και την ευκολία των συνθημάτων. Αλλά όπως εύκολα έρχονται, έτσι εύκολα εξαντλούνται.

Εκλογές και πάλι. Ας το διασκεδάσουμε με τους φίλους μας, μέχρι την τελευταία στιγμή. Ψηφίζοντας το λιγότερο κακό για αυτό τον τόπο. Άλλωστε την επόμενη ημέρα θα έχουμε νέα χρέη να καλύψουμε. Και γερά νεύρα να συγκρατήσουμε.

Καλή επιτυχία σε όλους!

Γιάννης Βέλλης

Υ.Γ. Αθεράπευτα αιθεροβάμων.

Με πόσες καταλήψεις έρχεται η αλλαγή;

Φωτο: Γιάννης Βέλλης, Κατάληψη της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

«ΒιβλιοΘεσπρωτία»

Βιβλία για όλους

Μια ιδέα, ουσιαστικά εφαρμόσιμη και πρακτικά χρήσιμη – έχει εφαρμοσθεί ήδη από τον ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. σε τοπικό επίπεδο ( http://xpolis.blogspot.com ) με επιτυχία- θα μπορούσε να εφαρμοστεί στο νομό μας. Ώστε όλες οι βιβλιοθήκες, με πρωτοβουλία της Νομαρχίας και συμμετοχή των δήμων της περιοχής, να αποκτήσουν βιβλία, που μένουν μέχρι σήμερα διακοσμητικά στις βιβλιοθήκες των σπιτιών, αν δεν καταλήγουν στον κάλαθο των αχρήστων. Και τα βιβλία -παράλληλα- να κερδίσουν νέους αναγνώστες, αντί της σκόνης των ραφιών μας.

«Το βιβλίο μου αλλάζει χέρια» – Μια πρωτότυπη «ανακύκλωση».

Αν διαβάσατε ένα ή περισσότερα βιβλία, τα οποία όμως δεν θέλετε να τα κρατήσετε στο σπίτι σας … Αν θέλετε να μη τα πετάξετε στον κάδο των σκουπιδιών ή της ανακύκλωσης … Αν πιστεύετε ότι κάποιος άλλος αναγνώστης πιθανά θα ήθελε να τα διαβάσει … Τότε σας προτείνουμε να τα χαρίσετε για καλό σκοπό σε μια επιτροπή που μπορεί να συσταθεί από την Νομαρχία (όλες τις Νομαρχιακές Παρατάξεις) και από τους δήμους (όλες τiς Δημοτικές Παρατάξεις). Ώστε να συμπληρώσουν τις ανάγκες όλων των τοπικών βιβλιοθηκών. Και ότι περισσέψει να διατεθεί σε πώληση, με χαμηλή τιμή, για τα έξοδα δημιουργίας άλλης βιβλιοθήκης ή βελτίωσης των υπαρχουσών.

Γιάννης Βέλλης
thesprotia@gmail.com

* Η ιδέα θα μπορούσε να έχει εφαρμογή παντού.

Ήπειρος

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕΙΡΑ “ΗΠΕΙΡΟΣ”

Φωτογράφος: Γιάννης Βέλλης

http://www.ipiros.gr/portal2/index.php?option=com_content&view=article&id=2301:2008-09-27-22-01-21&catid=48:-&Itemid=94

Οικολογία & Πνεύμα: Δρόμοι Παράλληλοι

“Πρέπει να ελαττωθεί η κατανάλωση. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τις δυνατότητες που μας προσφέρει ο πλανήτης.
Οι άνθρωποι έχασαν τον στόχο τους. Δεν ήρθαμε σ’ αυτό τον κόσμο για να καταναλώνουμε, αλλά για να απελευθερώσουμε το πνεύμα μας.”

Allen Ginsberg

Συχνά δημιουργείται η εντύπωση ότι το οικολογικό κίνημα- σε όλο το φάσμα του και τις μορφές του- στρέφεται μόνο σε λύσεις για τη διατήρηση του ζωικού βασιλείου ή του περιβάλλοντoς, στενά και μονόπλευρα.Σε αντίθεση με αυτή τη λογική που κινείται στον απλό περιβαλλοντισμό, η οικολογία και ιδίως η πολιτική οικολογία δίνει μεγάλη σημασία με τις δράσεις της στον άνθρωπο και στην ανάπτυξη του πνεύματος του. Πέρα από μία κατανάλωση άνευ ουσίας. Η πνευματική ανάπτυξη του ανθρώπου τον κάνει καλύτερο στον δικό του κόσμο αλλά και στο περιβάλλον του πλανήτη. Ώστε να ξεφεύγει από την καταστροφική δράση του και να κινείται στους ρυθμούς του πλανήτη.

Γιάννης Βέλλης

«Συμμετοχική δημοσιογραφία, blogs και νέα μέσα»

«H ΝΕΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ»

Φωτο: Γιάννης Βέλλης

«Συμμετοχική δημοσιογραφία, blogs και νέα μέσα» είναι ο τίτλος της διεθνούς διημερίδας που διοργανώνεται με πρωτοβουλία του Τμήματος Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στις 20 και 21 Οκτωβρίου, με τη συμμετοχή του διάσημου Αμερικανού δημοσιογράφου – καθηγητή Πανεπιστημίου, Dan Gillmor.

Οι κανόνες της νέας μιντιακής πραγματικότητας, ο τρόπος με τον οποίο τα τελευταία χρόνια, αυτή επηρεάζει την παραδοσιακή δημοσιογραφία, και ο ρόλος των blogs και των νέων μέσων στη ζωή μας είναι μερικά από τα κρίσιμα ερωτήματα, που θα απασχολήσουν τις εργασίες της διημερίδας.

Σε μια εποχή:
· μειωμένης αξιοπιστίας για τον τρόπο λειτουργίας των παραδοσιακών μέσων
· που ο Παγκόσμιος Ιστός ενηλικιώνεται πια, αφού γιορτάζει ήδη τα 18 χρόνια ζωής του
· που το Columbia University χαρακτηρίζει τη δράση του Διαδικτύου ως το «κυρίαρχο μέσο της δημοσιογραφίας» και
· που τα «Νέα Μέσα» γίνονται υποχρεωτικό μάθημα, με επίκεντρο τη συλλογή οπτικοακουστικού υλικού και την προσαρμογή του στο Διαδίκτυο,

η διημερίδα αυτή αποτελεί την πρώτη σχετική πρωτοβουλία που αναλαμβάνει πανεπιστημιακό τμήμα Δημοσιογραφίας στην Ελλάδα με τη συμμετοχή διεθνών προσωπικοτήτων και Ελλήνων επιφανών ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων, bloggers και τελειόφοιτων φοιτητών.

Οι εργασίες της διημερίδας θα φιλοξενηθούν την πρώτη μέρα Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη, και τη δεύτερη, Τρίτη 21 Οκτωβρίου, σε συνεργασία με το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, στην Αθήνα.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρίσκετε στην επίσημη ιστοσελίδα της διοργάνωσης www.jour.auth.gr/civic

Μάης 1968- Μάης 2008

” Και δυστυχώς έρχομαι πάλι/ στην ησυχία σου λαέ μου/ στην υγεία σου λαέ μου/ και δυστυχώς έρχομαι πάλι/ ξυπνώντας βάναυσα τον χρυσό… εφιάλτη σου/ που σε πνίγει και ναρκώνει/ που σε πίνει και πατώνει…/ Και δυστυχώς έρχομαι πάλι/ αντίδραση που σηκώνει κεφάλι/ φόρο δεν δώσαμε σήμερα, φόρο δεν δώσαμε και χθες/ ελπίδα δεν δώσαμε σήμερα, ελπίδα δε δώσαμε χθες/ μόνο αντίδραση, αντίδραση, αντίδραση…”

Γιάννης Βέλλης

[...στην ησυχία σου λαέ μου....]

http://www.youtube.com/watch?v=YURKRzVV0G0

Αντίδραση για την Περιφέρεια

ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ

ΦΩΤΟ: ΚΑΡΒΟΥΝΑΡΙ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Είναι καιρός να αλλάξει κάτι. Η οικολογική και κοινωνική υποβάθμιση της Ελληνικής Περιφέρειας είναι καθημερινό φαινόμενο. Η απαξίωση θεσμών, τοπικών κοινωνιών, προσώπων, οδηγεί στο τέλμα.

Αναγκαία η παρέμβασή μας. Από τον απλό πολίτη, τις ομάδες πολιτών, τα κινήματα, τα κόμματα. Καιρός να…”ξυπνήσουμε”. Πριν μας πιάσουν για μία ακόμη φορά στον…”ύπνο”.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ είναι η αντίδραση όλων όσων πιστεύουν ότι δεν πάει άλλο σε αυτό που γίνεται στην περιοχή τους, στη γειτονιά τους, στην ίδια τους την προσωπικότητα. Που θίγεται καθημερινά, στα πλαίσια του κέρδους και της μεγιστοποίησής του. Δεν έχουμε τη διάθεση να γίνουμε τα “πτώματα” τους για να μας πατήσουν…

Στα πλαίσια της κρατικής πολιτικής, που δεν είναι τίποτα άλλο σήμερα πέρα από κυβερνητική αυθαιρεσία και πίεση.

Την 1η Μάη καλούνται όλα τα κινήματα, κινήσεις πολιτών, κόμματα, πολίτες να συμμετέχουν στην ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ.
Το Καρβουνάρι Θεσπρωτίας είναι η αρχή…

ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΤΕΣ

Ελλάδα
Γιάννης Βέλλης jvellis@gmail.com

Ευρώπη
Γιάννης Παπαδόπουλος jean.papadopoulos@skynet.be

http://antidrasi.pblogs.gr

Συνέδριο Οικολόγων Πράσινων

«Κάτω τα χέρια από το μπλόγκ μου!»

 «Κάτω τα χέρια από το μπλόγκ μου!»

Της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΑ

Ελάχιστες μέρες μετά την αποκάλυψη της εμπλοκής του press-gr.blogspot.com σε μια υπόθεση εκβιασμού, οι Έλληνες bloggers είχαν ήδη διαπιστώσει ότι το αστυνομικό σκέλος της ιστορίας έχει ελάχιστο ενδιαφέρον σε σχέση με τις συνέπειες που απειλεί να επιφέρει στην ελευθερία των χρηστών του Internet.

Η συλλήβδην ενοχοποίηση των blogs με αφορμή μια υπόθεση που ακόμη δεν έχει διαλευκανθεί επαρκώς, έκανε τους διαδικτυογράφους να εξεγερθούν. Αρχικά μέσω του πληκτρολογίου και προσεχώς διαδηλώνοντας.

Την Κυριακή 9 Μαρτίου, στις 9.00 το βράδυ, διοργανώνεται «αποκριάτικη διαδήλωση», δηλαδή κάθοδος των διαδικτυογράφων με μάσκες στα πρόσωπα και πορεία, πιθανότατα από τα Προπύλαια μέχρι την Βουλή.

Περισσότερα:
“ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ”
http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=76642200

Κυνήγι μαγισσών στα blogs

 

Φωτο: Γιάννης Βέλλης

Κυνήγι μαγισσών στα blogs

Εχει πρωταγωνιστήσει σε κινητοποιήσεις που ευαισθητοποίησαν τους πολίτες για την προστασία του περιβάλλοντος, έχει δώσει βήμα σε αξιόλογους δημιουργούς, έχει συμβάλει στην επίλυση καθημερινών προβλημάτων.

Ωστόσο, η μπλογκόσφαιρα δεν έχει μόνο θετική πλευρά: συκοφαντικά σχόλια, «ειδήσεις» ψευδείς ή -στην καλύτερη περίπτωση- μη διασταυρωμένες υπάρχουν διάσπαρτες στους λαβύρινθους του Διαδικτύου, προκαλώντας προβληματισμό στους χρήστες του, οι οποίοι βλέπουν πως δύσκολα μπορεί να διασφαλιστεί η αξιοπιστία του. Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο και με τη θεαματική αύξηση του αριθμού των ελληνόφωνων ιστολογίων, τα οποία υπερδωδεκαπλασιάστηκαν τον τελευταίο χρόνο, κάνει ήδη αισθητή την παρουσία του και στη χώρα μας. Ο καταιγισμός φημών και πληροφοριών που εμφανίστηκαν τις τελευταίες ημέρες στην εγχώρια μπλογκόσφαιρα σχετικά με την υπόθεση Ζαχόπουλου, χωρίς να έχει προηγηθεί η εξακρίβωσή τους, έχει θορυβήσει δεκάδες bloggers, ενώ η υπόθεση αναμένεται να απασχολήσει και τη Δικαιοσύνη, καθώς πρόσωπα που θεωρούν ότι θίγονται από τα ψηφιακά δημοσιεύματα εξέφρασαν την πρόθεσή τους να προβούν σε μηνύσεις. Μπορεί, όμως, μια τέτοια κίνηση να φέρει αποτέλεσμα; Νομικοί και ειδικοί σε θέματα Πληροφορικής απαντούν πως ο εντοπισμός διαδικτυακών γραφιάδων που κάνουν ψευδείς ή συκοφαντικές αναφορές δεν είναι εύκολη υπόθεση, ειδικά αν το επίμαχο ιστολόγιο φιλοξενείται σε μία από τις (δωρεάν) υπηρεσίες διαδικτυακών κολοσσών, όπως η Google (blogspot.com) ή η WordPress.com.

Ωστόσο, το κλειδί σε κάθε υπόθεση είναι αν ο εισαγγελέας που το χειρίζεται κρίνει ότι δεν πρόκειται για συκοφαντική δυσφήμηση, αλλά για πράξη κακουργηματικού χαρακτήρα (π.χ. εκβιασμός) οπότε γίνεται άρση απορρήτου και το αρμόδιο τμήμα της Ασφάλειας μπορεί να εντοπίσει τα ηλεκτρονικά ίχνη του blogger.

Περισσότερα:
“ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ”
http://www.e-tipos.com/newsitem?id=22507

Ρατσιστικός λόγος και αντιρατσιστική νομοθεσία

 

Ρατσιστικός λόγος και αντιρατσιστική νομοθεσία

Του ΜΙΛΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ*

 Με αφορμή τη δίκη του κ. Πλεύρη και την πρώτη ουσιαστική εφαρμογή της αντιρατσιστικής νομοθεσίας στην Ελλάδα, έγινε συζήτηση για τη σκοπιμότητα και την αποτελεσματικότητά της, με απόψεις που κυμάνθηκαν ανάμεσα στα δύο άκρα του απόλυτου σεβασμού της ελευθερίας της έκφρασης και της ποινικοποίησης της έκφρασης ως πανάκεια.

Οι νομοθεσίες κατά του ρατσιστικού λόγου δεν ελέγχουν το περιεχόμενο του λόγου, αλλά τις ενδεχόμενες συνέπειές του, όπως η ρατσιστική βία, η συκοφαντία-δυσφήμηση μιας εθνοπολιτισμικά ή φυλετικά προσδιορισμένης κοινωνικής ομάδας και εν γένει το ενδεχόμενο ο λόγος να συνιστά προτροπή σε τέλεση αδικημάτων ή σε διακρίσεις σε βάρος της. Η νομοθεσία εγγυάται την ελευθερία της γνώμης, αλλά την περιορίζει όταν ο λόγος απειλεί την κοινωνική ειρήνη, προτρέπει ή δικαιολογεί τη βία ή σοβαρά αδικήματα, όπως εθνοκάθαρση, γενοκτονία, μαζικές διακρίσεις σε βάρος μελών συγκεκριμένων εθνοπολιτισμικών ομάδων. Το κομβικό σημείο στον περιορισμό της ελεύθερης έκφρασης είναι η σύνδεση του δημόσιου λόγου με την κοινωνική δράση και άρα με τις ενδεχόμενες συνέπειές του. Σε ποιο βαθμό η «πλάκα» ή μια βλακώδης ή υβριστική διατύπωση κρίνεται ότι μπορεί να οδηγήσει σε θυματοποίηση μιας συγκεκριμένης ομάδας; Η πολιτεία που τιμωρεί τον ρατσιστικό λόγο δεν περιμένει να υπάρξουν θύματα και να στοιχειοθετηθεί άμεση σύνδεση μιας συγκεκριμένης έκφρασης λόγου με ένα συγκεκριμένο αδίκημα, αλλά κρίνει το ενδεχόμενο να συμβάλλει ο λόγος σε ανάλογες κοινωνικές στάσεις ή αδικήματα που απειλούν την κοινωνική ειρήνη και θυματοποιούν συγκεκριμένες φυλετικά ή εθνοπολιτισμικά προσδιορισμένες ομάδες.

Φωτο: Γιάννης Βέλλης

Περισσότερα:
“ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ”
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=604912

GRAFFITI ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΟΛΗ

Φωτο:Γιάννης Βέλλης

Graffiti στη σύγχρονη πόλη
Με αφορμή πανευρωπαϊκό φεστιβάλ graffiti που έγινε παλιότερα στη Νέα Ιωνία Αττικής - υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, του Ινστιτούτου Γκαίτε και του Δήμου Νέας Ιωνίας – και την μεγάλη επιτυχία του, θα ήθελα να προχωρήσω στην διατύπωση κάποιων σκέψεων που δεν αφορούν άμεσα το συγκεκριμένο γεγονός.
Το graffiti μέχρι πριν λίγα χρόνια θεωρούνταν μια περιθωριακή ενέργεια -«ημιπαράνομη», στα πλαίσια πάντα της νύχτας- που άφηνε…το χρώμα της σε ένα φρεσκοβαμμένο τοίχο οικίας ή καταστήματος… με αποτέλεσμα το πρωινό ξύπνημα του ένοικου ή ιδιοκτήτη να συμπληρώνονταν με κραυγές και τα ανάλογα κοσμητικά επίθετα για τον ή τους καλλιτέχνες!
Σήμερα αυτό σε μεγάλο μέρος έχει αλλάξει, αν όχι καταργηθεί. Πολλά σχολεία με την έγκριση των καθηγητών και του διευθυντή έχουν «στολιστεί» με καλαίσθητα graffiti τα οποία με υψηλή αισθητική καλύπτουν τον περιβάλλοντα χώρο και ιδίως τους όγκους του τσιμέντου ώστε να είναι ποιο φιλικοί στους καθημερινούς χρήστες του χώρου. Αυτό έγινε και σε διατηρητέα εργοστάσια. Επίσης το graffiti γίνεται και στην Ελλάδα μόδα και όλο και περισσότεροι στολίζουν εργασιακούς και εξωτερικούς χώρους με σχέδια νέων δημιουργών - αυτής της μορφής.
Από την άλλη υπάρχει μια κίνηση που παρατήρησα και σε πολλά graffiti της Νέας Ιωνίας να γίνει μια επιθετική ζωγραφική - ίσως και για εκδίκηση που τόσο καιρό αυτής η μορφή ζωγραφικής ήταν στο περιθώριο αν όχι κυνηγημένη- που παρουσιάζει τον θάνατο σε διάφορες εκδοχές και την βία χωρίς έλεος. Κάτι που δημιουργεί μια απώθηση για το αποτέλεσμα. Με πολλά στοιχεία γοτθικού τρόμου… και όχι τόσο “μαύρου” χιούμορ!
Πολλά από τα υπάρχοντα έργα στην περιοχή της Νέας Ιωνίας, που είχα φωτογραφήσει κατά το παρελθόν και είχαν μια ευγένεια και ένα υψηλό αισθητικό αποτέλεσμα, καταστράφηκαν..από καλλιτέχνες που κάνουν το ίδιο είδος τέχνης. Μια καταπληκτική μορφή γυναίκας που μου άρεσε η παρουσία της κάτω από την γέφυρα της πόλης απέκτησε ξαφνικά στο διήμερο αίματα που έσταζαν από τα μάτια της [ζωγραφική πάντα] και αίματα σε όλο το θέμα της με αποτέλεσμα να είναι αποκρουστική στον περαστικό. Και άλλα συμπληρώθηκαν με ηλίθιες παρεμβάσεις που κατέστρεψαν καθετί όμορφο.
Δεν ξέρω αυτό αν έγινε από ανταγωνιστική διάθεση, από άλλη ομάδα. Δεν ξέρω αν οι καλλιτέχνες αυτοί λειτουργούν με ομάδες που αφήνουν μόνο το δικό τους αποτέλεσμα και όχι των υπόλοιπων έστω και αν είναι καλύτερο, αλλά σίγουρα ήταν στα μείον της όλης εκδήλωσης. Σε κάθε περίπτωση πάντως το graffiti μπαίνει ενεργά στη ζωή μας και σίγουρα θα δούμε ωραίες προσπάθειες και σε άλλους δήμους, σε όλη την χώρα.
Και σίγουρα, στηρίζουμε ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση.

Γιάννης Βέλλης

ΣΑΡΩΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΜΕ ΤΟΝ “ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ” 2

Ολοι οι νομοί συγχωνεύονται σε 16
Οι δήμοι μειώνονται σε 400 και σε 6 οι περιφέρειες -Σαρωτικές αλλαγές υπό σχεδιασμό στη διοικητική διάρθρωση της χώρας

Σαρωτικές αλλαγές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση αναμένεται να φέρει η επικείμενη διοικητική μεταρρύθμιση «Καποδίστριας 2», που προωθεί το υπουργείο Εσωτερικών. Στόχος της μεταρρύθμισης είναι οι δήμοι να μειωθούν από 1.034 σε 400, οι νομαρχίες από 52 σε 16 και οι περιφέρειες από 13 σε 6. Δηλαδή, μικρά ευέλικτα σχήματα, στα πρότυπα των άλλων ευρωπαϊκών κρατών, με αυξημένη επιχειρησιακή ικανότητα, λειτουργική και οικονομική αυτοδυναμία. Το εγχείρημα θα κριθεί από τα κριτήρια των συνενώσεων. Η γεωγραφία, η σύνθεση του πληθυσμού, ο βαθμός ανάπτυξης, η κοινωνική συνοχή θα είναι το ζητούμενο των νέων μονάδων που θα προκύψουν. Σε ό,τι αφορά τους δήμους, σε πρώτη φάση οι συνενώσεις θα είναι εκούσιες, στη συνέχεια όμως (και οπωσδήποτε πριν από τις επόμενες δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές) θα είναι υποχρεωτικές. Σε ό,τι αφορά όμως τις νομαρχίες η υποχρεωτική συνένωση είναι μονόδρομος.

Ο εκλογικός νόμος

«Αναχώματα» στους προεκλογικούς συνασπισμούς κομμάτων και αύξηση της πριμοδότησης του πρώτου κόμματος σε 50 έδρες (από 40) προβλέπει ο νέος εκλογικός νόμος, ο οποίος, πάντως, δεν θα συνδυαστεί με αλλαγή των εκλογικών περιφερειών. Περισσότερα:
“Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100023_07/10/2007_244310

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΥΠΕΡΒΑΙΝΕΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΔΕΞΙΑ

Σημεία αναφοράς
Η πολιτική οικολογία υπερβαίνει Αριστερά και Δεξιά

Της ΒΙΚΗΣ ΤΣΙΩΡΟΥ
«Η πολιτική οικολογία είναι η μόνη νέα ιδέα, από το 1945», ισχυρίζεται ο Ιβ Φερμόν, συγγραφέας, δημοσιογράφος, κριτικός κόμικ και «πράσινος» ευρωβουλευτής. Στο βιβλίο του «Ιστορία της οικολογικής επανάστασης» περιγράφει τις βάσεις της πολιτικής οικολογίας, τους ιδρυτές της και τις θέσεις της στη σκακιέρα των κομμάτων.

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Λιμπερασιόν», διασαφηνίζει και διαχωρίζει, ωστόσο, τον όρο «πολιτική οικολογία» από αυτόν της «επιστημονικής οικολογίας». Η«επιστημονική οικολογία» είναι μια επιστήμη που προσδιορίστηκε το 1866 από τον γερμανό ζωολόγο Ernst Haeckel ως «το σύνολο της επιστήμης των σχέσεων του οργανισμού με το περιβάλλον, το οποίο περιλαμβάνει, με την ευρεία έννοια, όλες τις καταστάσεις της ύπαρξης». Ο όρος της πολιτικής οικολογίας, είναι το πέρασμα από μια επιστήμη σε μια συνείδηση και στη συνέχεια σε μια οργάνωση. Ο Φερμόν διακρίνει επίσης την προστασία του περιβάλλοντος από την πολιτική οικολογία:

«Η πολιτική οικολογία είναι μια ολότητα, μια σκέψη που αρθρώνει μια επανάσταση της κοινωνίας γύρω από έναν συγκεκριμένο αριθμό αξόνων: Την προστασία του περιβάλλοντος και τη διάσωση της φύσης, την κοινωνική αλληλεγγύη, την ιδιότητα του πολίτη και της δημοκρατίας σε μια προοπτική που προϋποθέτει τις διαφορετικές σχέσεις Βορρά – Νότου. Ο αγώνας για το περιβάλλον είναι πάντα αγώνας κοινωνικός και αντιστρόφως. Οι περιβαλλοντιστές είναι ατελείς οικολόγοι, τους λείπει μια διάσταση. Ο Νικολά Ιλό, (υποψήφιος των Γάλλων Πράσινων», στις τελευταίες εκλογές) εξαπάτησε τους οπαδούς του καθώς τους άφησε να πιστεύουν πως τα προβλήματα του πλανήτη δεν ήταν πολιτικά και μπορούσαν να επιλυθούν με μερικά μέτρα που θα μπορούσε να λάβει ο οποιοσδήποτε υποψήφιος».

Στο βιβλίο του αναφέρεται εκτενώς στους προδρόμους της πολιτικής οικολογίας και εξηγεί το γιατί:

«Ηθελα να δείξω πως η πολιτική οικολογία δεν έχει εμφανιστεί από το πουθενά. Υπάρχουν στοχαστές που δεν τους συνδέουμε με την οικολογία, όπως ο Χανς Τζόνας (1903-1993) ή η Χάνα Αρεντ (1906-1975), οι οποίοι όμως με το έργο τους έχουν βάλει τις βάσεις στη σκέψη των οικολόγων. Ενας άλλος που επηρέασε βαθιά την πολιτική οικολογία στη Γαλλία και τον θεωρώ ιδρυτή της, είναι ο Ελιζέ Ρεκλί (1830-1905). Αυτός ο μεγάλος γεωγράφος ήθελε να παρατηρεί τα πάντα επί τόπου. Προκειμένου να δημιουργήσει μια εγκυκλοπαίδεια αφιερωμένη στην ιστορία της Γης, ο Ρεκλί διέσχισε τον κόσμο και επισήμανε τις πρώτες φθορές εξαιτίας της υπερβολικής εκβιομηχάνισης και της εντατικής καλλιέργειας. Βρέθηκε στο πλευρό των λαών που συνθλίβονταν από την αποικιοκρατία και σε αυτούς που μάχονταν για την προστασία του περιβάλλοντος. Φεμινιστής, επίσης, οπαδός του ελέγχου των γεννήσεων, ειρηνιστής. Υπήρξε πράγματι ο πρώτος που δόμησε όλους τους σταθμούς της πολιτικής οικολογίας στη Γαλλία».

- Στο βιβλίο του υπογραμμίζει επίσης το ρόλο της επιστημονικής φαντασίας.

«Στα τέλη της δεκαετίας του ‘60, οι συγγραφείς της επιστημονικής φαντασίας αρχίζουν να ασχολούνται με τις ανθρωπιστικές επιστήμες, μεταξύ των οποίων και με την οικολογία. Ιδιαίτερα ο Φρανκ Χέρμπερτ, οικολόγος ο ίδιος, ο οποίος μας έδωσε ένα αριστούργημα οικολογικής φαντασίας, τον κύκλο του “Dune”.

Αλλά επίσης και η αγγλική σχολή των “καταστροφιστών” με τους Μπάλαρντ, Τζον Κρίστοφερ, Τζον Γουίντμαν και αργότερα τους Τζον Μπράνερ και Κρίστοφερ Πριστ. Ολοι αυτοί περιγράφουν έναν κόσμο στα πρόθυρα των περιβαλλοντικών καταστροφών: πλημμύρες, καμένα δάση, ερημοποίηση, κυκλώνες και μετά κοινωνική αποσύνθεση…».

- Πολλοί έχουν προσάψει στους οικολόγους αυτή τη συμπάθειά τους στην καταστροφολογία…

«Ισως να σφάλαμε που ήμασταν τόσο “καταστροφιστές”, αλλά είχαμε δίκιο αφού ότι περιγράφαμε έγινε πραγματικότητα! Δυστυχώς τα γεγονότα μας δικαίωσαν: υπερθέρμανση του πλανήτη, μόλυνση των υδάτων, διάβρωση της βιοποικιλότητας».

- Στο βιβλίο σας, δείχνετε τις πρώτες σελίδες του περιοδικού «Γκελ Ουβέρτ», πρωτοποριακό περιοδικό της πολιτικής οικολογίας.
«Η πολιτική οικολογία αναδύεται στη Γαλλία μέσα στο Μάη του 68. Το 1971, ο σκιτσογράφος και δημοσιογράφος Πιερ Φουρνιέ ξεκινά αυτό που αποκαλεί “έναρξη της οικολογικής επανάστασης στην Ευρώπη”, την πρώτη πραγματική οικολογική επανάσταση, με ένα sit-in έξι εβδομάδων στην περιοχή Εν ενάντια στην κατασκευή μιας πυρηνικής μονάδας. Το 1972, ο Φουρνιέ δημιουργεί το περιοδικό “Γκελ Ουβέρτ” με υπότιτλο: “περιοδικό που αναγγέλλει το τέλος του κόσμου”. Ολοι οι Γάλλοι οικολόγοι είναι παιδιά του Φουρνιέ. Μετά από δέκα χρόνια δημιουργείται το Κόμμα των Πράσινων.

Η πολιτική οικολογία είναι η μόνη νέα ιδέα στην πολιτική της Γαλλίας, από τον τελευταίο πόλεμο. Ξαφνικά ενοχλεί όλον τον κόσμο και ανατρέπει όλα τα προϋπάρχοντα σχήματα. Οταν εμφανιστήκαμε για πρώτη φορά στη Βουλή, κανείς δεν ήξερε πού να μας τοποθετήσει. Αριστερά; Δεξιά; Υπήρξαν ατελείωτες συζητήσεις: οι βουλευτές της Αριστεράς δεν ήθελαν να τοποθετηθούμε πιο αριστερά από αυτούς στο ημικύκλιο. Στα δεξιά δεν θέλαμε εμείς να πάμε. Στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τελικά, μας τοποθέτησαν στο βάθος της αίθουσας και εμείς αναρωτιόμασταν: “Γιατί όχι μπροστά”;

Η πολιτική οικολογία δεν γεννήθηκε ούτε από την Αριστερά, ούτε από τη Δεξιά. Αναδύθηκε, αναζητώντας τις δικές της ρίζες, βασιζόμενη σε ένα σύνολο ιδεών οι οποίες συνέθεταν διαφορετικές κουλτούρες και συχνά δύσκολα αρθρώνονταν. Σήμερα, τα σημεία ρήξης δεν περνούν πια από τον άξονα Δεξιά – Αριστερά. Φέραμε μια απάντηση σε αυτήν την ερώτηση εδώ και καιρό με τις συμμαχίες σε εθνικό, τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Ενίοτε συμμαχούμε με την Αριστερά, αλλά το ίδιο δεν είναι εφικτό με τη Δεξιά και την άκρα Δεξιά».

- Οι ακροαριστερές οργανώσεις δεν σας εμπιστεύονταν…

«Λογικό, αφού μία από τις βάσεις του μαρξισμού ήταν το μίσος για τους αγρότες. Μετά το 1968, δεν υπήρξε συνέχεια των οικολογικών ιδεών στην ακροαριστερά, και οι αριστεριστές στη Γαλλία δεν επένδυσαν στην οικολογία, αντίθετα με τους Γερμανούς. Μία από τις μεγάλες διαφορές της πολιτικής οικολογίας με τους αριστεριστές, είναι πως οι Πράσινοι ήταν ρεφορμιστές και επαναστάτες. Πάντα είχαμε ως στόχο μια βελούδινη και όχι μια βίαιη επανάσταση. Ομως μια ήπια επανάσταση, προετοιμάζεται σιγά σιγά, και αν θέλουμε να επιτύχουμε, πρέπει να δεχθούμε τις προτεινόμενες από άλλους ιδέες, ακόμη και μεταρρυθμίσεις, όταν βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος με τις δικές μας».

EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=10576336

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑΝΝΗ ΒΕΛΛΗ

Τον κ. Βέλλη τον γνώρισα μέσα από το μπλογκ του στο διαδίκτυο, όπου μπορείτε να βρείτε τα βιογραφικά του στοιχεία. Τον τελευταίο καιρό είναι τακτικός θαμώνας του παρόντος ιστολογίου. Δεδομένου του αυξημένου ενδιαφέροντος φέτος, τουλάχιστον στη μπλογκόσφαιρα, για τα μικρότερα κόμματα, και επειδή προσωπικά γνωρίζω ελάχιστα για το κόμμα του, τους Οικολόγους-Πράσινους, αποφάσισα να του ζητήσω συνέντευξη. Τον ευχαριστώ για τις εκτενέστατες απαντήσεις!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:   http://axiologisibouleytwn.wordpress.com

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ,ΛΟΙΠΟΝ…

Έτσι και αλλιώς κάθε μέρα έχει χιλιάδες ειδήσεις…πραγματικές και άλλες… Εδώ θα δίνουμε με σχόλια μία σειρά ειδήσεων που μπορεί να ενδιαφέρουν τον μέσο πολίτη. Και παράλληλα θα ακούμε τις δικές σας ειδήσεις όπως εσείς τις βλέπετε μέσα στην καθημερινότητα. Μία αμφίδρομη επικοινωνία όπου ο δημοσιογράφος γίνεται και δέκτης των ειδήσεων και ο πολίτης έρχεται στη θέση του δημοσιογράφου. Ενημέρωση για όλους, λοιπόν…

ΞΑΝΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Ξανά στις εκλογές
Με πολίτες-επαίτες και φαντασμένους πολιτικούς
Ας αλλάξει επιτέλους κάτι

Στροφές παντός είδους παρατηρούμε μέρα με τη μέρα από συμπολίτες μας όχι αναποφάσιστους θα έλεγα, αλλά καιροσκόπους.
Κατά πως φυσά ο άνεμος πηγαίνουν και σαν σύγχρονοι μάντεις προφητεύουν τον νικητή των εκλογών και προσκολλούνται ως γνήσιοι κολαούζοι στα «μεγάλα ψάρια» προκειμένου να τους καθαρίσουν&τα δόντια.
Απεχθής εικόνα που αποτελεί την άλλη εικόνα του προεκλογικού αγώνα.
Ανθρωποι άνευ ήθους, αξιών και αρχών ξεπουλούν στο βωμό του κέρδους και του προσωπικού συμφέροντος τα πιστεύω τους και κάνουν στροφή 360 μοιρών.
Ξεχνούν τι πίστευαν, από πού ξεκίνησαν, με ποιους συναγωνίστηκαν.
Ξεχνούν όμως ότι η κοινωνία δεν ξεχνά την πολιτική διαδρομή του καθενός μας.
Και είναι θεμιτές οι στροφές, αλλά μόνον όταν γίνονται με συνέπεια, επιχειρήματα και διακρίνονται από ήθος.
Κατανοητό μεν να αλλάζεις πολιτική διαδρομή αλλά όχι κατανοήσιμο όταν αυτή η διαδρομή εκτελεί προσωπικές διαδρομές.
Καθημερινά μιλάμε τόσο με απλούς πολίτες όσο και με υποψήφιους από διάφορους κομματικούς χώρους.
Και καθημερινά διαπιστώνουμε ότι η απαξίωση δεν γίνεται μόνο στην πολιτική και τους πολιτικούς, αλλά και σε αυτή τη συμφεροντολόγα μερίδας ανθρώπων που ζουν για τις εκλογές και για τα βολέματα.
«Καιρός δεν είναι να βολέψω το παιδί μου;» ακούς από διάφορα στόματα και όχι «καιρός να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο».
Το επίπεδο μας λοιπόν, κι ευτυχώς- θέλω να πιστεύω- όχι της πλειοψηφίας, σκαρφαλώνει μέχρι μιας θεσούλας στο δημόσιο και οι εκλογές που θα έπρεπε κανονικά να είναι το υπέρτατο όπλο και η φωνή του πολίτη, μετατρέπονται σε φωνή ενός επαίτη που ζητά και απαιτεί να ανταλλάξει την ψήφο του, τη φωνή του, με θέσεις, χρήμα ή ό,τι άλλο.
Δεν φταίει όμως αποκλειστικά και ο επαίτης πολίτης.
Φταίει και ο πολιτικός που τον συνήθισαν να τάζει λαγούς με πετραχήλια για να εκτελέσει τις προσωπικές διαδρομές που προαναφέραμε.
Φταίει γιατί δεν του έμαθαν ή δε θέλησε να μάθει ότι η πολιτική είναι η τέχνη και η πρακτική της διακυβέρνησης, δηλαδή της οργάνωσης, της διεύθυνσης και της διοίκησης των ανθρώπινων κοινωνιών και όχι η τεχνική του προσωπικού βολέματος.
Η άλλη πλευρά των εκλογών είναι δυστυχώς αυτή, η φαρισαϊστική, η υποκριτική, η υπόγεια συμπεριφορά πολιτών και πολιτικών.
Μία εμετική συμπεριφορά που πρέπει να καταδικαστεί από όλους άμεσα, έγκυρα και αποτελεσματικά για να μη γίνουν κι αυτές οι εκλογές όπως και τόσες άλλες ένα αλισβερίσι αρχόντων και αρχομένων.
Ακούμε για πολιτικό πολιτισμό αλλά δεν τον βλέπουμε.
Ακούμε για οράματα και αξίες αλλά δεν τις βλέπουμε.
Γίναμε ωτακουστές μίας παρωδίας που ονομάζεται εκλογές και φιγουράρει σαν το αναφαίρετο και υπέρτατο δικαίωμα κάθε πολίτη.
Κι όλα αυτά δεν τα γράφουμε έτσι γιατί μας ήρθαν.
Τα γράφουμε γιατί ήδη πήραμε τα πρώτα μηνύματα κι αυτών των εκλογών.
Γιατί ακούσαμε υποψήφια να λέει «τώρα θα βολέψω τα παιδάκια μου», γιατί ακούσαμε φίλα προσκείμενο δημότη μίας παράταξης να δηλώνει ότι τώρα «δε μου κάνουν πια οι ιδέες και τα οράματά της» κι αυτό γιατί του έταξαν πιο πολλά, γιατί ακούσαμε παιδιά να λένε «ποιος θα ασχοληθεί με τους καραγκιόζηδες», γιατί ακούσαμε να φιμώνονται και να υπογράφουν συμφωνητικά «πίστης» άνθρωποι αξιών, γιατί κι εμάς κάποιοι θέλουν να μας εμποδίσουν να γράφουμε όσα ακούμε.
Για όλα αυτά που ακούμε αφιερώνουμε λίγες λέξεις με την ελπίδα να μην πρωταγωνιστήσουμε ξανά σε ένα έργο χιλιοπαιγμένο και χωρίς ουσιαστική υπόθεση.
Γιατί βαρεθήκαμε και βαρεθήκατε να βλέπετε πολίτες- επαίτες και φαντασμένους άρχοντες.
Γιατί βαρεθήκαμε και βαρεθήκατε να είμαστε στο ίδιο έργο θεατές και κάθε χρόνο και χειρότερα.
Ας αλλάξει επιτέλους πραγματικά κάτι!

Kατερίνα Πεπόνη
Πρέβεζα [REPORTERS ON LINE]